Antykwariat
czy wiesz czyj to cytat? jaka to książka? kto jest jej autorem? odpowiedź wyślij na Tani antykwariat.
Nie zrozumiesz tego Heather. Widzisz, ja go kocham. Ty nigdy nikogo nie kochałas Heather, poza sobą, więc nie możesz wiedzieć jak to jest. Nie, nie mozesz wiedzieć, jak to jest, kiedy całe twoje szczęście zalezy od jednego człowieka, a potem… Potem przekonać się, że ten człowiek odwraca się do Ciebie plecami i cię odtrąca…
Żeby mógł powstać taki Antykwariat on line[link]super antykwariat, musiała powstać książka, aby mogła powstać książka musiał powstać papier. tak w skrócie możemy opisać historię antykwariatu. Postaram się jednak opisać to bardziej szczegółowo:
Jak wiele przedmiotów używanych w życiu codziennym, także papier odkryto przypadkiem. Po raz pierwszy otrzymano go w Chinach, jako pozostałość po myciu jedwabnej waty, czynność tę wykonywano na matach. Polegała ona na zwilżaniu i ubijaniu jej cepami. Po zdjęciu waty na matach osadzał się cieniutki nalot, po którym po wysuszeniu można było pisać. Ponieważ jadwab był bardzo drogi azjaci zastępowali go włóknami roślinnymi (np. łyko morwy) i szmatami z lnu.
Masa papierowa składała się z włókien miażdżonych tkanin i rozwałkowywanych na cieniutkie arkusze. Później dodano do składników włókna roślinne, czy inne surowce (np. sieci rybackie). Nowy materiał rozpowszechnił się bardzo szybko dzięki przychylności cesarza. Tajemnica produkcji papieru była skutecznie strzeżona prez prawie 7 wieków.
czy wiesz czyj to cytat? jaka to książka? kto jest jej autorem? odpowiedź wyślij na Antykwariat literacki.
Każdy z nas we wczesnej młodości wie dobrze jaka jest jego Własna Legenda. W tym okresie życia wszystko jest jasne, wszystko jest możliwe, ludzie nie boją się ani pragnień ani marzeń o tym, co chcieliby w życiu osiągnąć. Jednak w miarę upływu czasu jakaś tajemnicza siła stara się dowieść za wszelką cenę, że spełnienie Własnej Legendy jest niemożliwe.
Równie ciekawe jak powstanie papieru jest historia pergaminu: Już Egipcjanie utrwalali swe myśli na skórze, najstarsze zabytki pochodzą z 2000 r. przed Chrystusem, także Żydzi, Persowie i Grecy znali i używali obrobionej z włosia skóry zwierzęcej jako materiału pisarskiego. Dopiero w okresie hellenistycznym, ok. III/II w. przed narodzeniem Chrystusa udoskonalono proces tworzenia skórzanego materiału do pisania, początkowo na wybrzeżu Azji Mniejszej, a zdaniem rzymskiego uczonego z I w. przed naszą erą - Warrona, w Pergamonie. Dzięki Herodotowi wiemy, że Grecy jońscy nazywali książki używane pisane na skórze diphterai (grec. skóra), nazwa pergamin przyjęła się dopiero ok. IV w. n.e. Rzymianie skórzane strony nazywali membrana. Popularność skóry jako podkładu piśmienniczego wiąże się prawdopodobnie ze współzawodnictwem, jakie istniało między królami Egiptu i Pergamonu, dotyczące rozwoju dwu konkurencyjnych bibliotek starożytności. Ptolemeusz wstrzymał eksport papirusu dla biblioteki Attalidów (Pergameńskiej), co miało zahamować jej rozwój. To jednak nie przyniosło mu oczekiwanych rezultatów, gdyż pergameńczycy importowany papirus zastąpili materiałem własnej produkcji - skórą, specjalnie przygotowaną i poddaną obróbce chemicznej.
Najstarszymi zabytkami światowego piśmiennictwa (pochodzącymi z II i III w. n.e.), zachowanymi do czasów obecnych są kawałki papieru z Lob-nor - tybetańskiej pustyni, odnalezione przez Svena Hedina.
Znaleziono też rękopisy papierowe zamurowane w świątyni Tun Huang w Turkiestanie, które w tej chwili przechowywane są w British Museum w Londynie, w Bibliotece Narodowej w Paryżu, oraz w Chinach i w Japonii. Starożytna książka używana napisana na papierze miała formę zwoju.